Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2015

Ο μύθος του κυριαρχικού σκύλου

Η έννοια της «κυριαρχίας» χρησιμοποιείται συχνά, τόσο για να χαρακτηρίσουμε όσο και για να εξηγήσουμε τη συμπεριφορά των σκύλων. Η θεωρία πως οι σκύλοι έχουν την τάση να δημιουργούν αυστηρά ιεραρχικές σχέσεις μεταξύ τους, αλλά και με τους ανθρώπους με τους οποίους συμβιώνουν, είναι ευρύτατα διαδεδομένη στις μελέτες, αλλά και στους προτεινόμενους τρόπους αντιμετώπισης της επιθετικότητας προς άλλα σκυλιά και / ή ανθρώπους. Ωστόσο, στις μέρες μας και υπό το φως νέων ευρημάτων, η θεωρία της «κυριαρχίας» αμφισβητείται έντονα, ενώ αρκετοί εκπαιδευτές και κτηνίατροι πλέον την αποφεύγουν.

Από το 1940 έως το 1980, η έρευνα για τη συμπεριφορά των κυνοειδών αφορούσε αποκλειστικά στους λύκους υπό συνθήκες αιχμαλωσίας. Τα κοινά ευρήματα των διαφόρων μελετών, ήταν ότι οι αγέλες των λύκων λειτουργούσαν υπό αυστηρή ιεραρχία. Υπήρχε δηλαδή ένας αρχηγός (το κυρίαρχο αρσενικό – alpha male) και μόνο οι πολύ επιθετικοί λύκοι μπορούσαν να αναρριχηθούν στην ιεραρχία. Λόγω της συγγένειας του σκύλου με το λύκο, το μοντέλο αυτό χρησιμοποιήθηκε για να εξηγήσει και τη συμπεριφορά των κατοικίδιων σκύλων. Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία των σκληρών, παραδοσιακών τεχνικών εκπαίδευσης της λογικής «δείξε στον σκύλο σου ποιος είναι ο αρχηγός…».

Ωστόσο, ο σκύλος και ο λύκος απέχουν εξελικτικά από τον κοινό τους πρόγονο 30.000 χρόνια. Επομένως, αν και παρουσιάζουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά, κυρίως ανατομικά, πρόκειται για δύο ξεχωριστά είδη, με σημαντικές διαφορές στη συμπεριφορά τους. Σε αντίθεση με τον λύκο, οι σκύλοι οργανώνονται σε ομάδες και με άλλα είδη (άλλα κατοικίδια και ανθρώπους), παίζουν σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους και επιλύουν απλά προβλήματα με τη λογική. Επιπλέον, έχει αποδειχτεί πως οι σκύλοι δεν υιοθετούν τον τρόπο κοινωνικής οργάνωσης των λύκων. Είναι μάλλον απίθανο, ένας σκύλος που συμβιώνει μαζί μας να θέλει να κυριαρχήσει στην ομάδα. Ακόμα και στην περίπτωση των λύκων, οι νεότερες επιστημονικές έρευνες έχουν επανατοποθετήσει τις κοινωνικές τους δομές, σε νέες, διαφορετικές βάσεις. Η βασική κοινωνική μονάδα της αγέλης των λύκων είναι το ζεύγος που αναπαράγεται, ενώ τα υπόλοιπα μέλη της είναι απόγονοι αυτού του ζεύγους. Οι αναμετρήσεις για την κυριαρχία είναι σπάνιες. Χαρακτηριστικά, σε μια συγκεκριμένη αγέλη δεν παρατηρήθηκε καμιά αψιμαχία για 13 ολόκληρα χρόνια! Επομένως, τα αρχικά συμπεράσματα αποδείχθηκαν λανθασμένα, τόσο για τους σκύλους, όσο και για τους λύκους!

Αγελαία συμπεριφορά

Η πιο ολοκληρωμένη έρευνα σχετικά με την αγελαία συμπεριφορά των σκύλων διεξήχθη από τον Dr. Frank Beach (Yale, UC Berkeley) και διήρκησε 30 έτη. Τα σημαντικότερα ευρήματα ήταν:

Η ιεραρχία στην αγέλη υπάρχει, αλλά διέπεται από χαλαρούς κανόνες, που τροποποιούνται ανάλογα με την περίσταση.
Τα νεαρά κουτάβια έχουν την αποκαλούμενη «άδεια κουταβιού» που τους δίνει ελευθερία στην συμπεριφορά.
Η άδεια κουταβιού ανακαλείται στον τέταρτο μήνα και τότε οι μεγαλύτεροι σκύλοι αναλαμβάνουν τη «διαπαιδαγώγηση» του, με διαδικασίες που θυμίζουν τελετουργία μύησης στο κοινωνικό σύνολο.
Αρχηγός (alpha) είναι αυτός που έχει τον έλεγχο των πόρων που είναι σημαντικοί για την επιβίωση της αγέλης. Ακόμα και μικρόσωμα σκυλιά μπορούν να αναλάβουν αυτόν τον ρόλο.
Οι σκύλοι – αρχηγοί ηγούνται καλοπροαίρετα. Έχουν αυτοπεποίθηση και δεν εμπλέκονται σε διαμάχες.
Όσοι σκύλοι ανέβηκαν ψηλά στην ιεραρχία, μέσω τραμπουκισμών και βίας, έχασαν τη θέση τους πολύ γρήγορα.
Επομένως, όταν ο σκύλος σας γρυλλίζει, δείχνει τα δόντια του και παρουσιάζει επιθετική συμπεριφορά σε εσάς ή άλλα μέλη της οικογένειας, δεν προσπαθεί να «κυριαρχήσει» ή να γίνει αρχηγός, αλλά να σας εκφράσει το άγχος του και την ανασφάλειά του για κάτι που συμβαίνει. Τέτοιες συμπεριφορές είναι συνηθισμένες και σε σκύλους που βρίσκονται υπό φαρμακευτική αγωγή ή πονούν. Αυτό που οφείλετε να κάνετε ως σωστός κηδεμόνας είναι να διδάξετε στον σκύλο τους κανόνες που διέπουν το περιβάλλον σας.

Πόλη=εχθρικό περιβάλλον

Οι σκύλοι καλούνται να συμβιώσουν μαζί σας στις πόλεις –σε ένα εκ των πραγμάτων, εχθρικό για αυτούς περιβάλλον. Ως εκ τούτου, χρειάζονται την καθοδήγησή σας αλλά και ξεκάθαρους κανόνες για μια αρμονική συμβίωση. Πρέπει, επομένως, να είστε ηγέτες, όχι σκληροί αρχηγοί. Να θυμάστε πως στις σκυλίσιες κοινωνίες, η βία και η επιθετικότητα είναι χαρακτηριστικά ανασφάλειας από σκύλους σε επισφαλή θέση στην αγέλη. Ο αποδεκτός «αρχηγός» ηγείται καλοπροαίρετα και έχει τον έλεγχο τον πόρων και δεν χρειάζεται να υποτάξει τα μέλη της αγέλης.

Στους δεσποζόμενους σκύλους, σημαντικοί για τον σκύλο είστε εσείς. Σε αντίθεση με την αρχηγία, η ηγεσία είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση και για να την κερδίσετε θα πρέπει να καλύπτετε όλες τις ανάγκες του σκύλου σας. Το φαγητό, η στέγη, η κτηνιατρική φροντίδα, οι κοινωνικές σχέσεις και, κυρίως, η ασφάλεια είναι οι βασικότερες. Πρέπει, λοιπόν, να επιλέξετε αν θέλετε να είστε αρχηγός ή ηγέτης.

The Dog Company
Θετική Εκπαίδευση Σκύλων
www.thedogcompany.gr

Τετάρτη 12 Αυγούστου 2015

Η πολύτιμη γενετική ποικιλότητα , πως διατηρείται και πως χάνεται

1. Ολόκληρη η γενετική ποικιλία της κάθε φυλής είναι αυτή που υπήρχε στους θεμελιακού
ς προγόνους που την σχημάτισαν. Αυτή η γενετική ποικιλία είναι πεπερασμένη.

2. Σε κάθε γενιά, υπάρχει απώλεια αλληλόμορφων γονιδίων, είτε τυχαία, λόγω γονιδιακής διολίσθησης, είτε λόγω εκτροφικής επιλογής, επειδή οι εκτροφείς επιλέγουν τους σκύλους που προτιμούν και αποκλείουν άλλους από τον αναπαραγωγικό πληθυσμό.

3. Επειδή οι καθαρόαιμες φυλές έχουν κλειστά γενεολογικά μητρώα, τα γονίδια που χάνονται δεν μπορούν να αντικατασταθούν.

4. Επομένως, από τη στιγμή που μια φυλή θα αναγνωριστεί σαν καθαρόαιμη και τα γενεαλογικά της μητρώα θα κλείσουν, η απώλεια γενετικής ποικιλίας συν τω χρόνω είναι αναπόφευκτη και ακάθεκτη.

5. Δεν γίνεται να αφαιρεθεί ένα μοναδικό γονίδιο από τον πληθυσμό μιας φυλής. Αυτό που γίνεται είναι να αποκλειστεί ένας σκύλος, με όλα τα γονίδιά του.

6. Επιπλέον, δεν γίνεται να επιλέξεις εκτροφικά ένα επιθυμητό ή να αποφύγεις ένα ανεπιθύμητο γονίδιο, γιατί τα γονίδια τείνουν να κινούνται (μεταβιβάζονται) σε ομάδες, "πακέτο" με άλλα. Επομένως, όταν επιλέγεις με σκοπό να αποκτήσεις ή να αποφύγεις ένα χαρακτηριστικό στην εκτροφή σου, αποκτάς ή απορρίπτεις ολόκληρο το "πακέτο".

7. Εκτρέφοντας για ομοζυγωτία σε κάποια χαρακτηριστικά, σημαίνει εκτροφή για ομοζυγωτία σέ όλα. Η ομοζυγωτία είναι το φιλί του θανάτου για το ανοσοποιητικό. Και καθώς η γενετική ποικιλία συρρικνώνεται, μειώνεται και η δυνατότητα του εκτροφέα να βελτιώσει την φυλή μέσω εκτροφικής επιλογής, γιατί η επιλογή προϋποθέτει και χρειάζεται ποικιλία.

8. Οι επιπτώσεις της ενδογαμίας σε όλα τα ζώα είναι ύπουλες αλλά προφανείς - μειωμένη γονιμότητα, δυστοκία, μικρές τοκετομάδες, υψηλή θνησιμότητα κουταβιών, κουτάβια που δεν αναπτύσσονται καλά, μικρή διάρκεια ζωής κ.α. Οι γενετικά υγιείς σκύλες πρέπει να μένουν έγγυες όταν γονιμοποιούνται. Πρέπει να αποκτούν μεγάλες τοκετομάδες υγιών κουταβιών με χαμηλή θνησιμότητα. Τα ζώα που δεν μπορούν να αποκτήσουν βιώσιμους απογόνους υφίστανται τις συνέπειες της φυσικής επιλογής (τα γονίδιά τους δεν επιβιώνουν).

9. Η φυσική επιλογή αφαιρεί από τον αναπαραγωγικό πληθυσμό τα μεταλλαγμένα κυρίαρχα γονίδια που μειώνουν το σφρίγος και την βιωσιμότητα των ζώων. Τα μεταλλαγμένα υποτελή γονίδια δεν έχουν επιπτώσεις αν δεν είναι ομόζυγα. Κατ' αυτόν τον τρόπο τα σπάνια άλληλόμορφα δεν χάνονται και κάθε ζώο έχει κάποια.

10. Φέρνοντας στον κόσμο μια ομάδα κουταβιών που φέρει μια -πρώην- σπάνια μετάλλαξη, η συχνότητα του αλληλόμορφου αυτού στον πληθυσμό αυξάνεται και επομένως αυξάνεται ανάλογα και η πιθανότητα δημιουργίας ομοζυγωτών ενός ανεπιθύμητου αλληλόμορφου.

11. Οι γενετικές παθήσεις που οφείλονται σε υποτελή γονίδια δεν εμφανίζονται ξαφνικά από το πουθενά σε μια φυλή. Το ελαττωματικό γονίδιο υπήρχε πιθανότατα στην φυλή ανέκαθεν. Δημιουργώντας άπειρο αριθμό φορέων, κάποια στιγμή αποκτάται (εκδηλώνεται) και η πάθηση.

12. Η χρήση ελέγχων του ΔΝΟ (DNA) για την αποφυγή γενετικών παθήσεων δεν μπορεί να κάνει μια φυλή υγιέστερη (δες τα 2, 5 & 6).

13. Η φυλή θα συνεχίσει να χάνει γονίδια (κατα τύχη ή λόγω εκτροφικής επιλογής) μέχρι το σημείο που κάποτε η γονιδιακή δεξαμενή δεν θα έχει πλέον τα γονίδια που είναι απαραίτητα για να γεννηθεί ένας υγιής σκύλος.

14. Τότε πλέον η φυλή μπορεί να είναι φαινομενικά πανέμορφη (λόγω της επιλογής φυλετικού τύπου) αλλά θα υποφέρει από όλες τις δυσμενείς επιπτώσεις της γενετικής ένδειας.

15. Ο μόνος τρόπος να βελτιωθεί η υγεία μίας φυλής είναι η καλή διαχείρηση της υγείας της γονιδιακής δεξαμενής της.

16. Η ατομική υγεία των σκύλων δεν μπορεί να βελτιωθεί χωρίς την γενική βελτίωση της υγείας του πλήθυσμού της φυλής. Η πληθυσμιακή γενετική επιστήμη παρέχει τα εργαλεία και τις μεθόδους για την γενετική διαχείριση των ζωικών πληθυσμών.

17. Οι εκτροφείς μπορούν να βελτιώσουν την υγεία των σκύλων τους αν κατανοούν και χρησιμοποιούν τα εργαλεία και τις μεθόδους της πληθυσμιακής γενετικής.

Πηγή: Carol Beuchat, PhD (USA) – Founder & Scientific Director, Canine Genetic Resources

Carol is a graduate of Occidental College (A.B. Biology, 1976; M.A. Biology 1977) and Cornell University (Ph.D. Physiology, 1982) and has held faculty and research positions at Colgate University, University of Arizona, San Diego State University, and University of Cape Town. She currently resides in Southern California with her English Springer Spaniel, Sally.

(Τίτλος και απόδοση στα ελληνικά : Μαρία Γκινάλα

GREEK FANS

GREEK FANS